Friday, December 27, 2013

კონკურსი "ციფრული და მედია წიგნიერება სკოლაში" (კიდევ ერთი სასწაული)

პრიზიორთა დაჯილდოვება
      კიდევ ერთი სასწაული მოხდა ჩემს ცხოვრებაში... ქვემოთ ნახსენებ ჩემს პოსტში, სადაც გაგაცნობდით ჩაქვში ჩატარებული კონფერენციის შესახებ, შესვენების დროს გამოსული ვიყავით ეზოში და სურათებს ვიღებდით. მობილურზე ხმა გამორთული მქონდა. შემთხვევით დავხედე ტელეფონს და უცხო ზარია შემოსული ორჯერ. დავრეკე და სასწაული, კიდევ ერთი გამარჯვების შესახებ მატყობინებდა ქ-ნი ნინო. არ მჯეროდა, ნამდვილად ჩემს თავს ხდებოდა ეს, თუ სიზმარში ვიყავი. ორჯერ ზედიზედ ასეთი წარმატება, ოცნებაშიც კი არ შემეძლო. ,,თქვენმა ბლოგმა გაიმარჯვა და ხართ ერთ-ერთი პრიზიორიო" - ეს სიტყვები დღესაც ჩამესმის. (დამავიწყდა მეთქვა, რომ კიდევ ერთ კონკურსში მივიღე მონაწილეობა, "ციფრული და მედია წიგნიერება სკოლაში", რომელიც ორგანიზებული იყო განათლებისა და მეცნიერების სამინისტროს მიერ და გულისხმობდა ისტ-ის მასწავლებლების ჩართვას ამ პროექტში).
       რომ იცოდეთ ამ ბლოგის გაკეთების ისტორია, ალბათ გაგეცინებოდათ, სატირალი რომ არ იყოს. როდესაც გავიარე მეორე დონის ტრენინგი, რომლის ტრენერიც იყო უნიჭიერესი ქ-ნი თამარ რუაძე, მაშინ მოხდა ამ ბლოგის შექმნა. ავტვირთე პირველი პროექტი, შემდეგ მეორე და ა.შ. უცებ მირეკავენ, რომ დაბარებული ხართ ქ-ნ ეკა ჯელაძესთან, მასწავლებლის სახლშიო. გასაუბრებაზე წარვადგინე ჩემი ბლოგი. მაშინ არ იყო ასეთი მრავაფეროვანი, მხოლოდ პროექტები და გაკვეთილები მქონდა ატვირთული.  რაღაც პერიოდი პასიური გავხდი და ბლოგზე სიახლე აღარ დამიმატებია. როდესაც ეს კონკურსი გამოცხადდა, ვფიქრობდი როგორ განმეახლებინა ჩემი ბლოგი, რომ ყველა კრიტერიუმი დამეკმაყოფილებინა. და, ბოლო დღეებში მოვიფიქრე (ასეთი ჩვევა მაქვს, დაძაბულ სიტუაციაში უკეთესი რაღაცები მაფიქრდება ხოლმე :) მაგრამ სკოლის ინტერნეტი ძალიან ნელია, თანაც უკვე პარასკევი იყო. ჩემი ინტერნეტიც ისეთი საშინელია (არ გვაქვს სოფელში ჯერჯერობით საკაბელო ინტერნეტი) ერთი სურათის ატვირთვას მთელ საათებს ვანდომებდი. ბოლოს, ლამის თავი დავანებე, უკვე აღარ მყოფნიდა ნებისყოფა. იმ ღამეს 5 საათზე დავიძინე. ალბათ, გული მიგრძნობდა, რომ გამარჯვება მელოდა...
   საბედნიეროდ, დაჯიდოვებას მივუსწარი (მე ხომ ჩაქვიდან მოვდიოდი მატარებლით).
   სასიამოვნო შეხვედრა მოგვიწყეს. ბ-მა ზაზა ქარსაულიძემ ღიმილით და ძალიან თბილად მიგვიღო. ფულადი პრემიებით და დიპლომებით დაგვაჯილდოვა საქართველოს განათლებისა და მეცნიერების მინისტრის მოადგილემ ქ-მა ლია გიგაურმა.
   პირველი ადგილი და 1000 ლარიანი ჯილდო დაიმსახურა მცხეთა მთიანეთის რ-ნი სოფ. ჩარდახის საჯარო სკოლის ისტ-ის პედაგოგმა ქ-მა მადონა დონღუზაშვილმა http://bloggermadona.wordpress.com/

    მეორე ადგილი და 800 ლარი - ქ-მა ნატო გელაშვილმა, თბილისის N87-ე საჯარო სკოლა http://natogelashvili.blogspot.com/
      მესამე ადგილი და 600 ლარი - თქვენმა მონა-მორჩილმა, ია კაპანაძემ, გურჯაანის რ-ნი სოფ. მელაანის საჯარო სკოლა http://iakokapanadze.blogspot.com/
   ასევე, მესამე ადგილის და 600 ლარიანი ჯილდოს მფლობელი გახდა მარიეტა ტოროსიანი, თბილისის N41-ე საჯარო სკოლა http://ictingeorgianschool.blogspot.com/
   ნომინაცია "მომავლის მასწავლებელი" და 300 ლარიანი პრემია დაიმსახურეს თბილისის კლასიკური გიმნაზიის პედაგოგმა ნანა ნოზაძემ http://nozadzeblogi.blogspot.com/ და ხათუნა ტაბიძემ, გორის მე-9 საჯარო სკოლა http://norchi.blogspot.com/ (წყარო http://teachers-ict.blogspot.com/ ).
   ვფიქრობ, რომ საპრიზო ადგილების გადანაწილება ძალიან ობიექტურია. ბრავო, ჟიურის!
   ზედიზედ ორი წარმატება, მართლაც რომ უფლის სასწაულია. ასეთი რაღაცები იშვიათად ხდება. უღრმესი მადლობა ყველას კიდევ ერთხელ! იმედი მაქვს, კიდევ შევხვდებით! 
ესეც ჩემი დიპლომი

თურმე სასწაულებიც ხდება :)

    2013 წლის დეკემბერი, თვე, რომელიც არასდროს დამავიწყდება...
   ნოემბრის დასაწყისი იყო, როცა შევიტყვე ინფორმაცია, მასწავლებელთა პროფესიული განვითარების ეროვნული ცენტრის მიერ გამოცხადებული პირველი ეროვნული კონფერენციის "საუკეთესო პედაგოგიური პრაქტიკა ზოგადსაგანმანათლებლო სკოლებში" შესახებ
      ზუსტად ორი დღე მქონდა ვადა. ერთი დღე ვფიქრობდი და მეორე დღეს უკვე თემად ჩამოვაყალიბე ჩემი ნააზრევი. თემად ავირჩიე ,,ინფორმაციულ-საკომუნიკაციო ტექნოლოგიების გამოყენება სასწავლო პროცესში" (იხ. გვერდზე ჩემი დღიური) და გავუგზავნე განათლების დაწყებითი საფეხურის კოორდინატორს, - ნინო ლაბარტყავას. ფოსტაზე მომივიდა gmail-ის პასუხი, უკაცრავად და ასეთი სერვერი არ არსებობსო. რამდენჯერმე ვცადე და იგივე პასუხი მომდიოდა. თითქოს ხელი ჩავიქნიე, მაგრამ უცებ გამიელვა თავში, იქნებ თვითონ მასწავლებლის სახლის ფოსტაზე გავაგზავნო-მეთქი. მართლაც გავგზავნე იქაც და მათი ფეისბუკის გვერდზეც. მიპასუხეს: თქვენი ნამუშევარი გადაეცა სათანადო ადრესატს და გისურვებთ წარმატებებსო! გამოხარდა, თუმცა, ვფიქრობდი, რომ ჩემზე ათასჯერ უკეთესი თემები იქნებოდა და ჩემს თემას ყურადღებას არც კი მიაქცევდნენ (თვითკრიტიკული ვარ ძალიან :) დამავიწყდა კიდეც, ამ კონკურსის შესახებ, მაგრამ დადგა დეკემბერი, შუა რიცხვებია. უცებ მირეკავს ტელეფონი, საიდანაც მესმის ასეთი ტექსტი: მოგესალმებით! თქვენმა თემამ გაიმარჯვა მასწავლებელთა კონფერენციაში, გამომიგზავნეთ თქვენი პირადობა დასკანირებული და დასკვნით კონფერენციაზე მოხსენება უნდა წარადგინოთ ჩაქვში 23-25 დეკემბერსო. ბედნიერებისგან ლამის დავფრინავდი. ყველა თანამშრომელი მილოცავდა. ბავშვები სიხარულით აღსავსე თვალებით შემომცქეროდნენ. მათმა საყვარელმა მასწავლებელმა წარმატებას მიაღწია.
       თურმე სასწაულებიც ხდება...
   მოუთმენლად ველოდი გამგზავრების დღესაი, მოვიდა კიდეც 23 დეკემბერი... თბილისის რკინიგზის სადგურიდან დაიძრა მატარებელი, მასწავლებლებით სავსე ორი ვაგონით. (ამდენი ერუდირებული და განათლებული ადამიანის ერთად ნახვა დიდი იშვიათობაა :) ჩავედით ჩაქვში. უდიდესი პატივით დაგვხვდნენ. გაგვიმასპინძლდა სასტუმრო "ჩაქვი ოაზისი", რომელიც ზღვას გადაჰყურებს. ზაფხულია თუ ზამთარი, ზღვას მაინც თავისი ხიბლი აქვს. მიყვარს მისი ხმა, ქაფიანი ტალღები ნაპირზე ქვებს რომ ეხეთქებიან. საოცარი სიო გვცემს სახეში, გრძნობ, რომ სუფთაა ჰაერი.
    პირველ დღეს გვქონდა კონფერენციის გახსნა, სადაც შევიტვყვეთ, რომ 500-მდე ნამუშევრიდან ჩვენი მოხსენებები შეარჩიეს, საკმაოდ მკაცრი კრიტერიუმების შედეგად. რაღაცნაირად თავი ამაყად ვიგრძენით. თურმე გვაფასებენ, თურმე შრომისმოყვარეობას აფასებენ...
     საოცარი იყო მეორე დღე, დატვირთული და საინტერესო. ყველა სექციას თავისი კონსულნტანტი ყავდა, რომლებიც უდიდესი პატივისცემითა და სიყვარულით გვექცეოდნენ თითოეულ ჩვენგანს. ჩვენს სექციას -ნი რუსუდან თედორაძე ხელმძღვანელობდა. საოცრად თბილი და უგანათლებულესი ადამიანი. კიდევ ერთხელ დიდი მადლობა მას. არ დავიღლები მადლობის თქმით, რომ ასეთი შესანიშნავი შანსი მომცა, ჩამისახა იმედი ხვალინდელი დღის და ჩემი თავის.
     ყველა მასწავლებელმა ერთიმეორეზე უკეთესი და საინტერესო თემები წარმოადგინა, თითქმის მეცნიერულ დონეზე იყო განხილული მათი ნამუშევრები.
    აი, ჩემი მოხსენების დროც მოვიდა. მსმენელებს გავუზიარე ჩემი პრაქტიკული გამოცდილება, ისტ-ის გამოყენებასთან დაკავშირებით. მგონი ცუდად არ გამოვედი :) დავაინტერესე პედაგოგები, ჩაინიშნეს ჩემი რჩევები.
  საღამოს ოფიციალური დახურვის ცერემონია დაიწყო. დაგვაჯილდოვეს სერტიფიკატებით და 2 კრედიტ-ქულით.
      რამდენი განათლებული და ინტელექტუალი ადამიანი გავიცანი... რამდენი მეგობარი გავიჩინე... ძალიან ბედნიერი ვარ!
     25 დეკემბერია... რა მალე გავიდა ეს დღეები. შეგვპირდნენ, რომ ერთი წლის მერე კიდევ ჩატარდება ეროვნული კონფერენცია. როგორ მიხარია. ასე რომ მომავალ ეროვნულ კონფერენციამდე მეგობრებო!!!
      
ზღვა ყოველთვის ლამაზია...

ჩაქვი ოაზისი www.hoteloasis.ge




კონფერენციის გახსნა

ქ-ნი რუსუდან თედორაძე და მე








მოხსენების დროს





ჩემი სერტიფიკატი







Sunday, December 1, 2013

ჩვენ და ისტ-ი


21-ე საუკუნის ადამიანი წარმოუდგენელია თანამედროვე ტექნოლოგიების გარეშე. სწორედ სკოლამ უნდა შეძლოს მოსწავლეებს ჩამოუყალიბოს ის უნარ-ჩვევები, რომელიც აუცილებელია დღევანდელ ცხოვრებაში. ამ მიზანს ემსახურება დაწყებით კლასებში ისტ-ის გაკვეთილების სწავლება.
სასურველია, გაკვეთილის დაგეგმვისას, ნებისმიერი საგნის მასწავლებელი ხშირად იყენებდეს ისტ-ს, რათა მოსწავლეთათვის გაკვეთილი უფრო მრავალფეროვანი და საინტერესოდ აღსაქმელი გახდეს.




XI კლასი, მელაანის საჯარო სკოლა



XI კლასი, მელაანის საჯარო სკოლა



სასკოლო კლუბის ,,არქიმედეს" წევრი მოსწავლეების ერთ-ერთი შეხვედრა



პირველი კლასი, ,,ჩვენ ვსწავლობთ ბუკებით" - თიკო, ლუკა და შოთიკო




პირველი კლასი, სალომე ირომაშვილი